Przestrzeganie przykazań a życie wieczne

Przestrzeganie przykazań a życie wieczne

O Ewangelii rozmawiałem z setkami jeśli nie tysiącami ludzi. Wielokrotnie słyszałem tego typu wypowiedzi: „Jeśli chcesz zasłużyć na życie wieczne, musisz przestrzegać Bożych przykazań”

Katechizm KRK p. 2068 tak naucza: …”Biskupi, jako następcy Apostołów, otrzymują od Pana… misję nauczania wszystkich narodów i głoszenia Ewangelii wszelkiemu stworzeniu, aby wszyscy ludzie przez wiarę, chrzest i wypełnianie przykazań dostąpili zbawienia

Co na to Biblia?

Bóg daje Mojżeszowi prawo.

Ludzie, którzy odnoszą się do przykazań prawie zawsze odnoszą się do „Dekalogu”, czyli przykazań, które Bóg dał Mojżeszowi na kamiennych tablicach na górze Synaj.

Jest to opisane w Starym Testamencie, w księdze Wyjścia (inaczej 2 Mojżeszowej) w rozdziale 20. Jest to obszerny tekst, więc nie będę go cytował, aczkolwiek polecam zobaczyć jak Kościół Katolicki zmienił te przykazania i usunął to, o czczeniu obrazów.

Całe prawo dane Mojżeszowi jest bardzo obszerne i obejmuje księgę Wyjścia, Kapłańską, Liczb i Powtórzonego Prawa. Zaskakującą kwestią jest to, że we wszystkich tych księgach nie ma nawet wzmianki o życiu wiecznym. Żydzi nie mieli takiej koncepcji, by przestrzegać tych przykazań z uwagi na życie po śmierci.

To dlatego stronnictwo Saduceuszy (znane nam z Ewangelii), w ogóle nie wierzyło z życie po śmierci. Było tak dlatego, że oni uznawali za natchnione tylko księgi Mojżeszowe. Uznawali oni, że życie kończy się tu na ziemi a przykazania są….. No właśnie. W takim razie po co przykazania?

Odpowiedzi udziela Bóg jako podsumowanie całego prawa w księdze Powtórzonego Prawa w rozdziale 28. Oto fragmenty:

Jeśli będziesz pilnie słuchał głosu PANA, swego Boga, by przestrzegać i wypełniać wszystkie jego przykazania, które ci dziś nakazuję, to PAN, twój Bóg, wywyższy cię ponad wszystkie narody ziemi. I spłyną na ciebie te wszystkie błogosławieństwa, i dosięgną cię, jeśli będziesz słuchał głosu PANA, swego Boga: Błogosławiony będziesz w mieście i błogosławiony będziesz na polu. Błogosławiony będzie owoc twego łona, owoc twojej ziemi, owoc twego bydła, przyrost twego stada oraz trzody twoich owiec. Błogosławiony będzie twój kosz i twoja dzieża… Pwp 28:1-5

Wszystkie pozostałe błogosławieństwa tyczą się tylko ziemskiego życia.

Lecz jeśli nie będziesz słuchał głosu PANA, swego Boga, by przestrzegać wszystkich jego przykazań i ustaw, które ci dziś nakazuję, i wypełniać je, to spadną na ciebie wszystkie te przekleństwa i cię dosięgną: Przeklęty będziesz w mieście, przeklęty będziesz na polu. Przeklęty będzie twój kosz i twoja dzieża… Pwp 28:15-17

Wszystkie pozostałe przekleństwa tyczą się tylko ziemskiego życia.

Bóg informuje, że przestrzeganie przykazań ma wpływ na nasze życie tutaj na ziemi. To był jeden z głównych powodów nadania prawa – aby ludzie mogli żyć w dostatku i pokoju sami ze sobą.

Życie wieczne Abrahama

A co do zmartwychwstania umarłych, czy nie czytaliście, co wam zostało powiedziane przez Boga: Ja jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żywych. Mat 22:31-32

To pokazuje, że Abraham żyje wiecznie z Bogiem. Jak On to zrobił? Na pewno nie przez przestrzeganie dekalogu, ponieważ Abraham żył setki lat przed Mojżeszem, czyli przed nadaniem prawa.

Jeśli bowiem Abraham został usprawiedliwiony z uczynków, ma się czym chlubić, ale nie przed Bogiem. Cóż bowiem mówi Pismo? Abraham uwierzył Bogu i zostało mu to poczytane za sprawiedliwość. A temu, kto pracuje, zapłata nie jest uznana za łaskę, ale za należność. Temu zaś, kto nie pracuje, lecz wierzy w tego, który usprawiedliwia bezbożnego, jego wiara zostaje poczytana za sprawiedliwość. Jak i Dawid mówi, że błogosławiony jest człowiek, któremu Bóg przypisze sprawiedliwość bez uczynków, mówiąc: Błogosławieni, których nieprawości są przebaczone i których grzechy są zakryte. Błogosławiony człowiek, któremu Pan nie poczyta grzechu. Rz 4:2-8

Abraham uwierzył Bogu i przez to dostąpił usprawiedliwienia. Bóg usprawiedliwił Abrahama, to znaczy przebaczył mu wszystkie grzechy. Człowiek sprawiedliwy to taki, który nie jest winny przekroczenia prawa. Tylko człowiek sprawiedliwy może odziedziczyć życie wieczne.

Aby, jak grzech królował ku śmierci, tak też łaska królowała przez sprawiedliwość ku życiu wiecznemu przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana. Rz 5:21

Czy sprawiedliwość można osiągnąć przestrzegając przykazań?

I będzie to nasza sprawiedliwość, gdy będziemy przestrzegać wszystkich tych przykazań i wypełniać je przed PANEM, naszym Bogiem, tak jak nam nakazał. Pwp 6:25

Warunek przestrzegania wszystkich przykazań, by osiągnąć status sprawiedliwego by znany od początku nadania prawa.

Podobnie jest w prawie naszego kraju. Można być bardzo porządnym obywatelem, ale wystarczy, że złamiesz jeden przepis prawa, np. prawa karnego, będziesz musiał ponieść konsekwencję złamania tego prawa, a twoje dobre uczynki i przestrzeganie innych praw, dla sędziego nie będą miały znaczenia.

Na wszystkich bowiem, którzy są z uczynków prawa, ciąży przekleństwo, bo jest napisane: Przeklęty każdy, kto nie wytrwa w wypełnianiu wszystkiego, co jest napisane w księdze Prawa. A że przez prawo nikt nie jest usprawiedliwiony przed Bogiem, jest oczywiste, bo: Sprawiedliwy będzie żył z wiary. Prawo zaś nie jest z wiary, lecz: Człowiek, który je wypełnia, przez nie będzie żył. Chrystus odkupił nas z przekleństwa prawa, stając się za nas przekleństwem (bo jest napisane: Przeklęty każdy, kto wisi na drzewie); Aby błogosławieństwo Abrahama w Chrystusie Jezusie przeszło na pogan i abyśmy przez wiarę otrzymali obietnicę Ducha. Gal 3:10-14

Tutaj Paweł jeszcze dobitniej stwierdza, że człowiek musiałby wypełnić całe prawo, bez wyjątku, aby być sprawiedliwym w oczach Boga. Tylko Jezusowi się to udało!

Nie dość, że Bóg dając prawo nie odnosił się do życia wiecznego, to jeszcze Jezus i apostołowie mówili wprost, że poprzez uczynki, czyli przestrzeganie przykazań nie można odziedziczyć życia wiecznego.

Pozbawiliście się Chrystusa wszyscy, którzy usprawiedliwiacie się przez prawo; wypadliście z łaski. Gal 5:4

To byłoby niesprawiedliwe i nielogiczne ze strony Boga, gdyby On usprawiedliwił Abrahama z wiary, następnie 430 lat później dał ludziom prawo, którego nikt nie mógł wypełnić i na jego podstawie sądzić ludzkość, a potem jeszcze przysłał Jezusa, który dodał jeszcze bardziej wymagające przepisy (np. Kazanie na Górze) i na ich podstawie także osądzał ludzkość.

Bóg nie ma względu na osobę. Jeśli Abrahama usprawiedliwił z wiary to innych też może usprawiedliwić z wiary.

Otóż Abrahamowi i jego potomkowi zostały dane obietnice. Nie mówi: I jego potomkom, jak o wielu, ale jak o jednym: I twemu potomkowi, którym jest Chrystus. To zaś mówię: Przymierza zatwierdzonego przedtem przez Boga względem Chrystusa nie znosi prawo, które powstało czterysta trzydzieści lat później, tak aby unieważnić obietnicę. Jeśli bowiem dziedzictwo jest z prawa, to już nie z obietnicy. Lecz Bóg darował je Abrahamowi przez obietnicę. Gal 3:16-18

Przymierze zawarte z Abrahamem dotyczyło jego potomka, który miał zbawić ludzkość. Nie chodziło więc o Izaaka, ale o Jezusa. Abraham uwierzył w obietnicę przyjścia Chrystusa, i dzięki temu Bóg uczynił go sprawiedliwym.

Abraham i jego potomkowie mogli uwierzyć w obietnicę Boga, czyli przyjście mesjasza, i dzięki temu dostąpić usprawiedliwienia. My możemy uwierzyć w mesjasza, czyli w Chrystusa, który już przyszedł i odkupił nas z naszych grzechów i dzięki temu dostąpić usprawiedliwienia.

Będąc więc usprawiedliwieni przez wiarę, mamy pokój z Bogiem przez naszego Pana Jezusa Chrystusa; Dzięki któremu też otrzymaliśmy dostęp przez wiarę do tej łaski, w której trwamy i chlubimy się nadzieją chwały Boga. Rz 5:1-2

Jaki Bóg miał cel dając prawo?

Słuchaj więc, Izraelu, i pilnuj wypełniania tego, aby dobrze ci się powodziło i żebyście się bardzo rozmnożyli, tak jak obiecał ci PAN, Bóg twoich ojców, w ziemi opływającej mlekiem i miodem. Pwp 6:3

Prawo jest wskazówką do błogosławionego życia tu na ziemi.

Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Mat 5:17

Prawo objawia Boży standard sprawiedliwości. Jezus jako jedyny człowiek wypełnił całe prawo, dając nam przykład doskonałego życia.

A wiemy, że wszystko, co mówi prawo, mówi do tych, którzy są pod prawem, aby wszystkie usta zostały zamknięte i aby cały świat podlegał karaniu Boga. Dlatego z uczynków prawa nie będzie usprawiedliwione żadne ciało w jego oczach, gdyż przez prawo jest poznanie grzechu. Rz 3:19-20

Prawo pokazuje, że każdy człowiek jest grzeszny, winny jego złamania i ciąży nad nim kara.

Tak więc Prawo było naszym przewodnikiem do Chrystusa, abyśmy zostali usprawiedliwieni na podstawie wiary. A kiedy nastał czas wiary, przestaliśmy być pod władzą przewodnika. Gal 3:24-25

Z powodu niemożności wypełnienia prawa człowiek miał uświadomić sobie, że jedynym ratunkiem jest Boże miłosierdzie (Łuk 18:10-14).

Czy Chrześcijanin musi przestrzegać prawa?

Ktoś kto zadaje takie pytanie, nie rozumie czym jest Chrześcijaństwo.

Takie zaś jest przymierze, które zawrę z domem Izraela po tych dniach, mówi Pan: Dam moje prawa w ich umysły i wypiszę je na ich sercach. I będę im Bogiem, a oni będą mi ludem. I nikt nie będzie uczył swego bliźniego ani nikt swego brata, mówiąc: Poznaj Pana, bo wszyscy będą mnie znali, od najmniejszego aż do największego z nich. Heb 8:10-11

Chrześcijanin to człowiek, który prawdziwie uwierzył w Jezusa, narodził się na nowo (J 3:3), stał się nowym stworzeniem (2Kor 5:17). Taki człowiek z powodu nowej natury, po prostu nie chce grzeszyć!

Ale nawet gdy upadnie w grzech, nie traci swojego zbawienia, ponieważ został usprawiedliwiony, uczyniony nowym strzorzeniem i zaadoptowanym przez Boga (Rz 8:15).

Jedną bowiem ofiarą uczynił doskonałymi na zawsze tych, którzy są uświęceni. Heb 10:14

Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, jest to dar Boga.

9Nie z uczynków, aby nikt się nie chlubił. Jesteśmy bowiem jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, które Bóg wcześniej przygotował, abyśmy w nich postępowali. Ef 2:8-10

Kolejna bardzo dobitna wypowiedź Pawła, który stwaiedza, że jesteśmy powołani do dobrych uczynków, jednak zbawienie jest tylko z łaski przez wiarę.

Co z młodzieńcem przychodzącym do Jezusa?

Wiele osób powołuje się na historię o młodzieńcu, próbując udowodnić, że należy przestrzegać przykazań by odziedziczyć życie wieczne.

A oto pewien człowiek podszedł i zapytał go: Nauczycielu dobry, co dobrego mam czynić, aby mieć życie wieczne? Lecz on mu odpowiedział: Dlaczego nazywasz mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko jeden – Bóg. A jeśli chcesz wejść do życia, przestrzegaj przykazań. I zapytał go: Których? Jezus odpowiedział: Nie będziesz zabijał, nie będziesz cudzołożył, nie będziesz kradł, nie będziesz mówił fałszywego świadectwa; Czcij swego ojca i matkę oraz będziesz miłował swego bliźniego jak samego siebie. Powiedział mu młodzieniec: Tego wszystkiego przestrzegałem od mojej młodości. Czego mi jeszcze brakuje? Jezus mu odpowiedział: Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za mną. Kiedy młodzieniec usłyszał te słowa, odszedł smutny, miał bowiem wiele dóbr. Mat 19:16-22

Często ludzie powołują się na wypowiedź tego człowieka, który zapytał wprost co mam czynić by odziedziczyć życie wieczne. Nie możemy jednak tworzyć teologii na podstawie ludzi, którzy przychodzili do Jezusa. Kto powiedział, że to było dobrze zadane pytanie? Różni ludzie przychodzili do Jezusa i mówili różne niewłaściwe rzeczy, łącznie z apostołami (Mt 20:20-21). Ten człowiek miał pewną koncepcję, która jak zaraz zobaczymy okazała się błędna.

Jezus powiedział, wydając go na próbę, że jeśli chce wejść do życia niech przestrzega przykazań. Koncepcja w pewnym sensie jest słuszna, ponieważ jeśli komuś by się to udało, rzeczywiście mógłby odziedziczyć życie wieczne. Problem jednak jest w tym, że nie jest to możliwe dla nikogo (Rz 3:10). Młodzieniec zadowolony z siebie chwalił się, że przestrzega wymienionych przykazań. Jezus jednak znając jego serce zapytał o jego przywiązanie do pieniędzy. Ten, gdy to usłyszał, powiedział, że nie chce zrezygnować z pieniędzy. Młodzieniec miał słabość akurat w tej kwestii, każdy inny człowiek, będzie miał w czym innym słabość. Nie ma człowieka, który tej słabości nie ma. Co ważne, Jezus nie powiedział do niego – „Przestrzegasz tak wielu przykazań, jesteś bliski doskonałości, chodź na mną”. Jeden problem zdyskwalifikował go!

Gdy uczniowie to usłyszeli byli zmartwieni tym, mówiąc:

Gdy jego uczniowie to usłyszeli, zdumieli się bardzo i pytali: Któż więc może być zbawiony? A Jezus, spojrzawszy na nich, powiedział im: U ludzi to niemożliwe, lecz u Boga wszystko jest możliwe. Mat 19:25-26

Kluczowa w tej historii jest wypowiedź Jezusa, w której mówi, że po ludzku (ludzkimi siłami) nie jest możliwe osiągnięcie życia wiecznego.

Nie odrzucam łaski Boga. Jeśli bowiem przez prawo jest sprawiedliwość, to Chrystus umarł na próżno. Gal 2:21

Lecz u Boga wszystko jest możliwe. Dzieło życia wiecznego jest więc dziełem Boskim nie ludzkim. Dzieło to dokonało się na krzyżu, kiedy Jezus poniósł karę za grzechy każdego człowieka.

Dzieło to, jak było to omówione wcześniej, można przyjąć jedynie przez wiarę. A dokładniej mówiąc przez wiarę w Jezusa jako Chrystusa.

Temat wiary w Jezusa dokładniej omawiam w nauczaniu na YouTube pt. „Co to znaczy wierzyć w Jezusa”.

Pozdrawiam:

Łukasz Popiołek

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *